Kształcenie na potrzeby technologii krytycznych

Kwalifikowalne są wyłącznie czynności związane z przygotowaniem uczelni do uruchomienia nowego lub zmodyfikowanego programu kształcenia, m.in.: opracowanie sylabusów i materiałów dydaktycznych; konsultacje zmian programowych z podmiotami otoczenia społeczno-gospodarczego; wyposażenie specjalistycznych laboratoriów (sprzęt, odczynniki, materiały zużywalne); prace adaptacyjne pomieszczeń (stanowią cross-financing); udział kadry w kursach, szkoleniach, stażach i wizytach studyjnych; dodatkowe elementy kształcenia dla studentów; koszty utrzymania studentów na stażach (dojazd, nocleg, wyżywienie); wynagrodzenie zewnętrznych ekspertów i praktyków prowadzących dodatkowe zajęcia. Realizacja standardowego procesu dydaktycznego (organizacja zajęć, wynagrodzenia dydaktyków prowadzących regularny program) nie jest finansowana z projektu i powinna być pokrywana ze źródeł własnych uczelni.

Ocena prowadzona jest dwuetapowo z możliwością negocjacji: (1) pierwszy etap – kryteria merytoryczne oceniane w systemie 0-1, kryteria dostępu i kryteria horyzontalne; (2) drugi etap – kryteria merytoryczne punktowe i kryteria premiujące, w tym ocena trwałości rezultatów (systemowy charakter działań). Kryterium premiujące nr 1 dotyczy prowadzenia sformalizowanej i udokumentowanej współpracy z co najmniej jednym podmiotem z obszarów technologii krytycznych. Zasadność realizacji projektu w partnerstwie podlega ocenie merytorycznej – uznanie partnerstwa za bezzasadne skutkuje obniżoną punktacją.

Wykluczone z dofinansowania są: (1) koszty organizacji zajęć dydaktycznych i wynagrodzenia kadry prowadzącej standardowy program kształcenia (finansowane ze źródeł własnych uczelni: subwencje, dotacje statutowe, środki własne); (2) tematyka niezwiązana z technologiami krytycznymi wg Komunikatu KE C/2024/3209 – katalog zamknięty (m.in. zarządzanie w sytuacjach kryzysowych, pierwsza pomoc medyczna, organizacja działań w warunkach klęsk żywiołowych); (3) działania zwiększające potencjał administracyjny uczelni; (4) zakup sprzętu lub programów niewykorzystywanych w trakcie realizacji projektu; (5) zatrudnianie własnych pracowników etatowych na umowy zlecenia (z wyjątkami wskazanymi w Wytycznych kwalifikowalności); (6) kierunki studiów, których program zawiera jedynie wybrane elementy tematyki technologii krytycznych, lecz nie kształci w całości specjalistów w danej technologii krytycznej.